128
نزدیکای اذان صبح میاد بالا سرم
دستاشو میزاره رو گونه هام
میدونه سردمه خیلی سرد
پا میشه میره ی پتوی اضافی میاره
میکشه رو شونه هام
میشینه کنارم دستامو میگیره تو دستاش
همینجور فقط نگام میکنه
خم میشه ی بوسه میزاره رو پیشونیم
و موقع پا شدن میگه:
کاش اینجوری بزرگت نمی کردم عزیزکم
کاش...
برچسب:
نویسنده: آناهیتا حسنی